Volwassen Geloof                                                                             Inleiding

        




Print "Zoektocht naar God" als Word document (16 bladzijden):








Commentaar op een christelijke site
( http://www.zoektocht.net/bladen/artikel13.html





Waarom geloof je niet?


Een evangelist klampt mij aan en richt heel persoonlijk bovenstaande vraag tot mij. Een beetje een vreemde vraag natuurlijk, want waarom denkt deze man dat ik niet geloof? Maar goed, we weten allemaal dat een evangelist iemand is die denkt dat de overgrote meerderheid van de mensheid volkomen in de war is wat God betreft en zo iemand doet niets liever dan de waarheid en alle details over God uit de doeken te doen; daar hebben evangelisten van de christelijke pluimage zelfs 1690 (de nieuwste bijbel) goddelijk geïnspireerde onfeilbare antieke bladzijden voor. En met zulk een gedetailleerde geloofsinvulling kun je er natuurlijk inderdaad bijna zeker van zijn dat degene tegen wie je praat niet geheel gelooft volgens diezelfde richtlijnen. Zelfs het doorlezen van zo'n baksteen is voor vele mensen tenslotte al een te zware taak. Wanneer ik dit tegen hem zeg zie ik zijn gezicht opklaren, en ik begrijp meteen waarom: een evangelist is iemand die er van geniet om het aan mensen in een notendop uit te leggen. Je hoeft de bijbel in feite nooit te lezen. Je hoeft uit dat dikke boek maar drie plaatjes in je hoofd te hebben: Kijk daar is een mooie berg, daar zit jij in je miezerig en droevig bestaan. Triest hè. En kijk dan naar de overkant, daar heb je God op een berg zitten. Ook zo alleen. En het allerberoerdste is nog wel dat er tussen die twee bergen een peilloze afgrond is. Je kan helaas niet naar die berg van God, heel vervelend. Sommigen, om eerlijk te zijn miljoenen van alle tijden, hebben natuurlijk wel geprobeerd met menselijke tienerovermoed armetierige bruggetjes te bouwen -de evangelist glimlacht meewarig- maar denk je nu ooit dat je daarmee tot aan de heiligheid van God kan komen? Kijk nou eens naar al die rotzooi hier op aarde, is het niet verschrikkelijk? Maar let op, nu komt dat mooie derde plaatje. Uit de hemel komt zo een houten kruis naar beneden vallen. En let op, dat kruis past precies stevig tussen die twee bergen. En nu kan je er mooi op lopen, veel plezier op je weg naar God! De evangelist leunt achterover en kijkt triomfantelijk naar de toehoorder. De slaperige niet-gelover stelt een vraag en hup, daar rolt een bijbeltekst over de lippen van de evangelist. De Heilige Geest? Wel, dat is als een stekker in het stopcontact steken; je zult toch wel begrijpen dat er zonder stroom geen informatie op je computer kan verschijnen. Ja, maar hoe zit het dan met die kloof? O, daar woont de Satan, die laten we er nu liever maar buiten, daar kun je later nog wel eens wat over lezen, maar hij is wel een realiteit hoor, houd je er maar verre van, brrr.
...en hup, daar komt met de snelheid van een pentium computer een volgende bijbeltekst.

Maar goed, deze keer komt de evangelist mij tegen. Ik ben een heel lastig geval. Iemand die tientallen jaren zo ongeveer alles wat de evangelist maar brouwde braaf heeft aangenomen voor waarheid, er zelfs voor gestudeerd heeft het ook zo te zeggen. Maar er gebeurde iets met mij. Ik begon te denken! Heel vervelend voor mezelf om toe te geven natuurlijk, want wat voor een persoon ben je dan als je boven de veertig pas begint met denken... Maar ik heb het dan ook grondig gedaan nu, en zal de evangelist op zijn vraag een boeklang van repliek dienen. Maar laat ik hem eerst zelf eens aan het woord laten en hem in dit inleidend hoofdstuk slechts in het kort antwoord geven:


“Als we deze vraag zouden stellen aan de doorsnee student aan een van onze universiteiten dan is het heel goed mogelijk, dat het antwoord ons lelijk in de kou laat staan. Als gelovig christen ontdek je dan, dat je je eigen geloofsleven opnieuw moet definiëren. Dat je de argumenten, waarom je een christen bent, opnieuw moet toetsen en aanscherpen. Het lijkt er heel even op alsof je met heel je christelijke geloof op drijfzand staat en je voelt je wegzakken. Even lijkt er nergens houvast. Want waar de moderne mens het christelijk geloof de rug heeft toegekeerd, heeft hij dat ook fundamenteel gedaan en met steekhoudende redeneringen omkleed. Die redeneringen praat je niet zo maar even onder de tafel.”


Zo begint de evangelist. Een inleiding die door haar openhartigheid en eerlijkheid winst beoogt te boeken, maar juist daarom meteen de rest van het artikel overbodig maakt. Het antwoord is door de evangelist namelijk al meteen gegeven en is afdoende. Wat zou ik er nog aan moeten toevoegen? Het zou een volstrekt absurde gedachte zijn dat het hierna tóch nog mogelijk zou zijn aan te tonen dat God op één of andere ondubbelzinnige wijze via een boek dat de evangelist voorstaat tot een ieder van ons zou spreken. Absurd om te stellen dat je na steekhoudende redeneringen maar even geen houvast meer lijkt te hebben. Is dit een soort gegoochel met taal? O, waarom begreep ik dit vroeger toch niet...
Het antwoord is natuurlijk dat geloof zich niet met denken maar met gevoel in stand houdt. Wellicht was ik onder de indruk van zijn zelfverzekerdheid en zijn beloften. Ik was jong en had slechts vragen. De evangelist blijft maar met dat boek stevig in zijn handen lopen -een boek dat blijkbaar met onzichtbare goddelijke draden van boven wordt vastgehouden om hem overeind te houden. Het schijnt God goed te lukken zo. De tanden van de evangelist zijn goed gepoetst en hij heeft een stropdas om. "Zij zijn netter" heeft een atheïst eens opgemerkt, en je ziet hun gezicht dat menige klap op de wang heeft moeten doorstaan, meteen opklaren wanneer ze het horen. Alweer gelijk! De bijbel leert het ze zo:


"...opdat u onberispelijk en rein bent, onbesproken kinderen van God temidden van een krom en verdraaid geslacht, waaronder u schijnt als lichten in de wereld" (Fil. 2).


Een tiener ziet de kwalijke arrogantie van dit denken niet; hij krijgt de rekening pas jaren later gepresenteerd. En overal om me heen waren mensen die maar aan me zaten te trekken. En ik voelde mezelf erdoor aangetrokken; ik genoot van hun gemeenschapszin. Wanneer je erbij hoort, ben je nooit meer alleen. Sterker nog, het zal je bijna onmogelijk worden je er ooit nog aan te onttrekken en ooit in je leven nog een stap alleen te nemen; maar ook dit ontgaat de tiener...

Maar waarom was ik niet wat rationeler, bedacht ik me vroeger niet wat iemand al meer dan 200 jaar geleden uitsprak: Waarom inderdaad, zou ik geloof hechten aan boeken die zogenaamd eeuwenlang geleden door een engel aan een mens werden overhandigd (boek van Mormon, Koran)? Het was een openbaring aan twee mannen, en daar houdt het dan mee op. Als zij er aan geloven, dat is dan tot daar aan toe, maar het kan onmogelijk een openbaring zijn voor anderen. En wat de bijbel betreft, waarom zou ik geloof hechten aan een boek waarin men een grote verzameling aantreft van de meest absurde wonderen, van sprekende slangen, mensen die met vurige wagens getrokken door al even vurige wonderpaarden naar de hemel worden vervoerd, overledenen die tijdens de begrafenis met de beenderen van een profeet in aanraking komen en weer levend worden, tot godmensen die vuur uit de hemel kunnen bestellen of door slechts een paar woorden uit te spreken een storm kunnen bedwingen, of met de suggestie het net aan de andere kant van het vissersbootje uit te werpen een menigte vissen kunnen vangen? Wilt u, beste evangelist, mij naar de middeleeuwen terugbrengen? Wilt u ook dat ik geloof schenk aan de volgende in de war zijnde man die in de 2500 jaar lange rij staat om ons mensen pathetisch 'Het einde is nabij!' toe te roepen? (bent u er zelf zo één?) Denkt u echt dat ik mijn leven ga verontreinigen door te gaan geloven in duivels en demonen, in bloedoffers, in goden die af en toe zegenen en dan weer eens straffen? Ach, het was dat mooie glimmende derde plaatje; er straalde blijkbaar zoveel glans van af dat ik al de vragen die er aan christelijk geloof vastkleven maar nonchalant van tafel veegde. Dat is de val waar miljoenen mensen in gevallen zijn. En doet het er wat toe dat die mensen met zo'n christelijk pokémon superkaartje in hun handen staan? Wat geeft het als ze daarmee zich gelukkig voelen?

Ja, het doet er wat toe. Want dit mooie superkaartje is slechts een glimmend onderdeel van een spel dat we Gianthero zouden kunnen noemen. Nu ik na jaren eindelijk alle ontbrekende plaatjes van dit christelijk gezelschapsspel heb verzameld zal ik ze één voor één de revue laten passeren. Geen wonder dat de evangelist zich dan voelt wegzakken in drijfzand. De evangelist komt niet vaak in aanraking met iemand die de hele verzameling in huis heeft. Steek uw glimmende derde plaatje maar eens in uw zak, en ga er eens voor zitten om dit album te bekijken. Ga ditmaal eens een echt gesprek aan met andersdenkenden. Het zal een lang gesprek worden, want aan de opsomming van absurditeiten van uw geloof zal moeilijk een eind komen, want uw God leeft inderdaad. Voortdurend gooit hij oude kaartjes in de prullenmand en laat hij nieuwe kaartjes drukken met nieuwe absurditeiten. Uw geloof is zelfs geen drijfzand, het is stinkend moeraswater, een omgeving waarin het zelfs voordat je erin verdrinkt een ramp is om te ademen. Hoe ik dat zo stellig kan zeggen? Lees door lezer, lees nog dagenlang door. De vraag van de evangelist werd gesteld in 1995, en ik ben al tenminste sinds die tijd bezig met denken.


“Het ongeloof heeft vaste voet gekregen in onze samenleving. Dat ongeloof gaat de samenleving steeds meer inkleuren. Voor de meeste mensen zijn de vragen van geloof en ongeloof zelfs geen vragen meer. Men is dat station allang voorbij. Het antwoord interesseert ze ook niet meer. Misschien hebben ze er ooit een keer over nagedacht. Maar dat was al lang geleden. Nu staat het vast. Als anderen willen geloven is dat best, maar niet voor hen. Niet dat de christelijke religie voor hen niet iets romantisch zou hebben. Dat wel. Immers, onze antieke kunstschatten, onze prachtige kathedralen en onze cultuurgeschiedenis vertellen van dat aloude christendom. Daarom moet het niet weg. Religie is zelfs een modetrend in de reclame geworden. De christelijke symbolen, zoals een gouden kruisje aan een gouden kettinkje om de hals doen het goed. Toch is het christelijk geloof, met zijn vaste lijnen en hechte fundamenten, zo ongeveer het meest afschrikwekkende wat de moderne mens zich kan voorstellen.”


De evangelist heeft een ongelofelijk klein gezichtsveld. Ten eerste kwam hij met een onnozele vraag 'Waarom geloof je niet'?, terwijl zo ongeveer de gehele wereld wel religieuze overtuigingen heeft. En dit vervolgt hij nu met een zin als 'Het ongeloof heeft vaste voet gekregen', iets wat ook bepaald niet het geval is. Hij bedoelt er natuurlijk slechts mee dat zijn kerk leeg is. En omdat hij de ervaring heeft dat mensen niet meer van zijn antwoord willen horen trekt hij de conclusie dat mensen zich niet meer interesseren voor het antwoord.
Mijn observering is dat men over het algemeen geen moeite heeft met God, maar slechts met de invulling van dit begrip. Overal kom ik mensen tegen die geloven in de God van de Schepping, of, indien men dit niet zo durft uit te spreken, in het besef leven van de overweldigende grootsheid van het bestaan dat respect afdwingt, dat een mens nederig maakt en hem aanzet tot het dienen van het geheel. Waar mensen terecht grote moeite mee hebben is te geloven in antieke geschriften die zogenaamd van God afkomstig zouden zijn, maar in werkelijkheid God inkleuren op de manier dat kleuters met tekenen bezig zijn. Om kort te zijn, wat men in onze moderne wereld gedaan heeft is bijgeloof uit de wereld helpen. En daar ben ik tientallen jaren, en u nog steeds, jammergenoeg in blijven steken. Dit is de reden waarom u zoveel mensen tegenkomt die om u glimlachen of zich liever niet met u ingeven. Het christendom is namelijk eeuwenlang de officieel erkende vorm van bijgeloof geweest. Achteraf bezien was het een grove vorm van antiek heidendom met een sausje joodse opvattingen. Terugkijkend zien we niet veel opfleurends, maar voor het merendeel barbarisme, fanatisme en onweten. Het maakte van God een karikatuur, een uitvergrote arabische man, en verduisterde ons zicht op de Schepper volkomen. En het maakte van het leven een armetierige vertoning. Overal boze geesten, beschermengelen, wonderen, macht van satan, ongewassen heiligen die zich ergens opsluiten om heilig te zijn, God zegent hier, God straft daar, bloed, angst, gestrengheid, gehoorzaamheid aan autoriteiten, mooie plaatjes, fanatieke rechtzinnigheid, eelt op de biddende knieën. Is het een wonder dat zoveel mensen met 'afschrikwekkende' gedachten over het christendom zitten, als u dit alles een 'hecht fundament' noemt? Heeft u wel eens boeken gelezen over de christelijke geschiedenis, een ander been van dat hechte fundament? Natuurlijk heeft u dat, u hemelt zelfs onze cultuurgeschiedenis op. Maar heeft u ook de tijdbom die Edward Gibbon in zijn boek "Verval en ondergang van het Romeinse Rijk" (1776-1788) instelde, gelezen? In dit boek werd voor het eerst een beeld gegeven van de ware vruchten van het christelijk geloof, dwz van zijn oneindige rij van immorele en onnozele heiligen, pausen en geestelijken. Wie kan na het lezen van dit boek het nog in zijn hoofd halen om het christendom te noemen als te hebben bijgedragen aan cultuur en civilisatie? En dan worden we nog bespaard voor de volgende vijfhonderd jaar christelijke geschiedenis, waarin de ergste taferelen zich nog gaan afspelen. Eerder heeft het christendom de vooruitgang 1500 jaar vertraagd. Aangezien ik deze trots dan ook niet begrijp ben ik eigenlijk van mening dat uzelf de man bent aan wie gevraagd moet worden: Waarom gelooft u niet in God, de Schepper van deze wereld zoals die is, maar liever in onmogelijke mythen zoals van een zondeval, en in alle andere primitieve uitingen en uitleg van het bestaan van het antieke menszijn? Waarom blijft u liever staan op drijfzand van ons verleden, waarom leeft u liever in navolging van een woestijncultuur? Waarom blijft u zich blindstaren op een stukje papier dat zijn waarde in onze cultuur heeft verkregen met behulp van de terreur van het zwaard, dwang en gruwelijke bedreigingen? Waarom moeten christelijke kathedralen zo bijzonder zijn? Bent u nooit ergens anders wezen kijken? En wat moet uw geloof met antieke kunstschatten? Zijn die niet de allergrootste belediging aan het adres van de man die de inspiratie voor uw geloof was?
Ik zal u zeggen wat er aan u scheelt, want ik leed aan dezelfde ziekte. Uw hang naar het christelijke verleden en de behoefte aan christelijke zekerheden is een uiting van ongeloof. De vraag "Waarom geloof je niet" moet dan ook aan u gesteld worden: u bent in de diepste zin van het woord ongelovige, dwz iemand die het godgegeven leven niet kan pruimen en het liever omruilt voor wat anders. Iemand die niet kan geloven dat God ieders leven in zijn hand heeft en dat iedereen automatisch als geboorterecht kind van God is. U leeft in de vreemde waan dat u Hem iedere dag een handje moet helpen en God aan mensen uit moet leggen. U leeft in de waan dat God vertoornd is op de mensheid. U leeft in de waan dat Hij met een bloedoffer genoegdoening moet krijgen. U gelooft liever in een obscure stamgod die één man uitpikt om er een uitverkoren volk van te maken waarover hij vervolgens altijd ontevreden is, om uiteindelijk een boek door te geven waar alles in staat. Om daarmee uiteindelijk de gehele mensheid te vergiftigen door ze zo voor eeuwig het zwaard van de verdeeldheid te geven en de mensheid op te delen in twee kampen, zij die de juiste godsdienst aanhangen en behouden worden, en zij die het bij het verkeerde eind hebben en goddeloos zijn. U behoort tot het verwrongen menszijn waar onze mensheid al sinds onheuglijke tijden mee gekweld wordt -van Qumran tot David Koresh, de mensheid die zich terugtrekt in de woestijn, of zich opsluit in kloosters, of in enge gedachtenwerelden, om als enigen op de wereld maar gelijk te hebben en de ware godsvrucht ten toon te stellen.


O, u durft uw hand in het vuur te steken voor uw godsdienstige overtuigingen en uw onfeilbare bijbel? Wel, zo’n geloof is dom, gebaseerd op tienerovermoed en redeloosheid, zoals dit boek zal aantonen. Het is zelfs zo absurd dat men zal kunnen voorspellen dat u uw hand dan volkomen verbranden zult en zulk geloof daarom nutteloos is. Bovendien puilt de wereld al uit van duistere sekten en hebben we al genoeg bizarre verhalen om ons mee te vermaken. Waarom zoekt u niet liever naar een geloofwaardig geloof? Een geloof zó geloofwaardig dat u er nooit uw hand voor in het vuur behoeft te steken, zó geloofwaardig dat u dit niet behoeft rond te bazuinen, omdat het voor ieder denkend mens duidelijk is? Wat wij mensen juist nodig hebben is een geloof dat helemaal geen evangelisten nodig heeft. Elke evangelist is namelijk een belediging aan het adres van God, want de ware Schepper van het heelal heeft natuurlijk helemaal geen ambassadeurs nodig, want Hij is per slot van rekening God, en zijn Schepping zegt al alles over Hem. Hoe zou het mogelijk zijn dat God aan de man gebracht zou moeten worden? Een absurde gedachte! O, waarom heb ik zo'n eenvoudige zaak vroeger niet begrepen?


Lang geleden, ja, hebben vele briljante geesten zich met uw geloof beziggehouden. Ik noemde er al één, en nu u zich -net als ik- eindelijk eens verdiept in zo'n 18e eeuws geschrift, maar zich toch nog steeds verbaast dat mensen het station van geloof en ongeloof allang voorbij zijn, lees erachteraan de tijdbom van David Hume, "Gesprekken over de natuurlijke godsdienst" (1779). Het lijkt er inderdaad op dat u nooit kennis hebt genomen van hun bevindingen. Geen wonder, want zoals u kunt lezen op de site over het boek van Hume, was de christelijke wereld er één die het hem belette zijn boek tijdens zijn leven te publiceren. En tegenwoordig is het in veel christelijke kringen niet anders. Als gelovige liep ik ook tientallen jaren rond in gelukzalige onwetendheid van kritiek aan het adres van het christelijk geloof. Het werd me voortdurend afgeraden hiermee kennis te maken, want wie gaat er nu wroeten in die kloof tussen die twee bergen als we al zo'n mooie houten brug hebben? Indien het u ook zo vergaan is in het leven dan speciaal voor u, voor het eerst sinds 200 jaar in het nederlands vertaald, deze uitnodiging: Thomas Paine. U zult aan het bijgevoegde commentaar ook kunnen zien wat de oorzaak was voor mijn en uw onbekendheid met het boek van Paine en u vervolgens meteen af kunnen vragen wat de uitvinding van het internet deze eeuw wel niet voor gevolgen zal hebben voor de toekomst van uw religie. Voorwaar, trek uw geestelijke wapenrusting aan. U staat namelijk oog en oog met het geestelijke zwaard van de moderne wereld dat al het verborgene, de bedoelingen en gedachten van uw godsdienstige hart, blootlegt, door merg en been van uw bijgeloof zal dringen en scherper zal snijden dan welk tweesnijdend zwaard dan ook waar u in uw gianthero-spel mee vertrouwd bent.


“De ontwikkeling van de wetenschap, die christelijk begon, maar die steeds meer ging langs de lijnen van het autonome denken van de mens, heeft al meer dan twee eeuwen haar sporen getrokken. De wetenschapsbeoefening zelf werd autonoom, los van haar wortels in de Schepper van de hemel en aarde. Ze werd goddeloos in de meest letterlijke betekenis van het woord. De wetenschap werd de hoogste autoriteit op aarde. In een grafschrift op de grafsteen van de engelse wetenschapper, Sir Richard Gregory, dat hij zelf opstelde voor zijn dood, staat het even triest als treffend verwoord: "Mijn grootvader predikte het evangelie van Christus, mijn vader predikte het evangelie van het socialisme, ik predikte het evangelie van de wetenschap". Voor de gewone man in de straat heeft de wetenschap de godsdienst overbodig gemaakt. De godsdienst heeft daarom zijn tijd gehad en die opvatting wordt - vooral door de media, die per definitie meningsbevestigend opereren - alom versterkt. Immers, zo is de gedachtengang, de wetenschap is modern, de godsdienst is ouderwets en onwetenschappelijk. In die doorsnee mening is een christen altijd iemand, die de werkelijkheid ontkent en wegvlucht voor de feiten van de wetenschap. Iemand zei: "De wetenschap ontkent God niet, zij maakt Hem overbodig." Die opvatting over de wetenschap komt van goddeloze wetenschappers. Het zijn de mensen erachter, die bepalend zijn. In hun goddeloosheid is er ook een grenzeloze arrogantie.”


Nu komt de aap uit de mouw. U kunt niet tegen de zin “De wetenschap ontkent God niet, zij maakt Hem overbodig.” U begrijpt niet dat de zin eenvoudig betekent: De wetenschap zal nooit het bestaan van God ontkennen, zij stelt slechts onze armetierige denkbeelden over God aan de kaak. Van Thomas Paine tot Albert Einstein zult u geen kwaad woord over God horen! Zelfs Nietzsche heeft niets anders dan goeds te zeggen over de God die ons het bestaan gegeven heeft. De wetenschap maakt uw bijbel overbodig. Ik begrijp dat u evangelist bent, en uw christelijke boodschap uw broodwinning is, maar het zal u toch duidelijk moeten zijn dat het ontkennen van de christelijke God niet automatisch goddeloosheid inhoudt? Integendeel, goddeloos is wat u doet: willens en wetens de resultaten van de wetenschap negeren omdat ze niet stroken met de opvattingen van uw bijbel. Want zoiets heeft niets met God te maken maar alles met hardnekkigheid en het bedroevend misleiden van mensen. Wat u doet is slechts het vereren van tekst op papier, niet het eren van God. Hier voor u iets om te overdenken: Niet de wetenschap, maar uw christelijk geloof, en uzelf als verbreider ervan, is verantwoordelijk voor het gevoel waar de gewone man in de straat nu mee zit dat God overbodig is. Want uw geloof heeft ons eeuwenlang aangeleerd God als een synoniem te zien voor denkbeelden die de mensheid uit de brons- en ijzertijd hadden.
De wetenschap heeft de sluier weggenomen die op onze schepping lag, en geeft ons juist voor het eerst zicht op het majestueuze van God. Een ieder die in de bijbelse god blijft geloven is iemand die liever met een donkere zonnebril rondloopt dan de zonovergoten werkelijkheid die God geschapen heeft wil zien en doorgronden. Hoe is het mogelijk dat u stelt dat iemand die in wetenschap gelooft arrogant is? Slechts een dwaas zal tegen een berg zeggen “hef u op en verplaats u” omdat de mogelijkheid hiertoe ons in antieke teksten gegeven wordt. Ligt de zaak niet eerder precies andersom: het toppunt van arrogantie en hardgekooktheid is te beweren dat een antiek geschrift -dat op elke bladzijde in strijd is met onze hedendaagse (dwz al vierhonderd jaren lange) bevindingen aangaande de werking van de natuur- ons zicht op God kan schenken!


“Voor Dr. Bertrand Russell, heeft de wetenschap goddelijke eigenschappen. Hij ontkende alle absolute vooronderstellingen en stelde, dat de ethiek niet op absolute normen gebaseerd dient te zijn. Wat het individu goed vindt is zijn zaak, anderen vinden wat anders en dat is hun zaak. Goed en kwaad zijn gekoppeld aan strikt persoonlijke waardeoordelen zo vond Russell. Hij geloofde vast in de almacht van de wetenschap en schrijft in zijn boek Waarom ik geen christen ben: "De wetenschap kan onze kinderen in staat stellen van een goed leven te genieten door ze kennis te geven, zelfbeheersing en karakter, die meer harmonie dan conflict voortbrengen." In de overtuiging van Russell en van velen is de wetenschap geworden als een godheid, die in alles voorziet.”


Wel, wat is er vanzelfsprekender en evidenter dan deze opvatting van Russell dat ethiek niet op absolute van boven gegeven waarden kan berusten, en de tweede opvatting van hem over wat de wetenschap voor ons mensheid kan doen? U verdraait de zaken trouwens enigszins. Waarom zegt u van iemand die ons juist wil bevrijden van dwaze godsdienstige opvattingen dat hij een religie aanhangt? Waarom zegt u oneerlijk dat Russell de wetenschap tot een godheid maakt en bestempelt u zijn wetenschap als almachtig? En indien het niet een oneerlijke insinuatie van u is, leeft u dan soms in het dwaze denkbeeld dat wetenschappers zich iedere morgen op hun knieën neerbuigen om zegen af te smeken van His Royal Majesty Science? De wetenschap geeft ons heel eenvoudig slechts de grond onder de voeten van ons denken. Ik neem toch aan dat u ook liever gebruik maakt van inentingen dan van bidden om een bepaalde ziekte maar niet te krijgen. U zult uzelf dan toch ook niet meteen tot aanbidder van een afgod bestempelen? Bent u wellicht jaloers op iemand die vaste grond onder zijn voeten heeft en er eeuwenlang op kan bouwen om er een groot bouwwerk dat de gehele wereld omspant en tot in de hemel reikt mee op te bouwen? Kunt u er niet tegen dat deze grond steviger is dan het drijfzand van geloof waar u zich in weet? Kunt u er niet tegen dat slechts een enkele medische uitvinding al meer mensen het leven heeft gered dan alle goden uit alle tijden ooit voor elkaar hebben gekregen? Moet u daarom boos worden en mensen die stevig staan en ons oproepen tot wetenschap beschuldigen van arrogantie? Ook deze beschuldiging is trouwens ongegrond, want het is juist de wetenschap die altijd bereid is foutieve uitspraken en theorieën recht te zetten en ze eenvoudig toe te geven, wanneer op een later tijdstip inzichten vergroot worden. Het is juist de wetenschap die ons bevrijdt van naieve godsdienstige denkbeelden die het gehele heelal inclusief God om de arrogante mens laten draaien. Het is de boekgodsdienst die ons arrogantie heeft geleerd: zij deelt ons eerst de resultaten, normen en zogenaamde feiten mee, en zal daarna nooit en tenimmer kunnen toegeven dat ze ongelijk heeft. Het enige waar boekreligie toe in staat is, is opnieuw en opnieuw te zeggen dat ze altijd gelijk heeft (hoogstens geeft men na eeuwen schoorvoetend toe dat 'sommige vroegere aanhangers' de waarheid 'wellicht' 'enigszins' verkeerd interpreteerden).
Ach wat bent u verdwaald in een onontwarbare kluwe van negatief denken over het leven! En dat allemaal om de uitspraken van een antieke cultuur te verdedigen! Waarom klimt u niet zelf op de vaste wal? Maar het is geen wonder natuurlijk dat u in negativiteit beland bent, want wat was nog maar het eerste plaatje dat u in uw hand had? Dát is de wortel van uw waanwereld.


Maar nu de ethiek, waar Russell het over heeft. Waarom hebt u ‘goddelijke openbaringen’ nodig, die via een antiek geschrift tot u komen om u duidelijk te maken wat goed en kwaad is? Heeft God u geen rede gegeven? Is ethiek niet net zo’n basisbegrip in uw leven als uw wijsvinger? Hoe kan goed en kwaad ergens anders op berusten dan op wat wij goed en kwaad vinden? Indien ik bijvoorbeeld van mening ben dat doden kwaad is, hoe kan ik in vredesnaam aanvaarden dat wanneer God de doodstraf voor ons mensen eist dit opeens goed is? Wanneer ik in mijn hart vind dat het offeren van dieren -laat staan het offeren van een mens- om God een plezier te doen absurd is, hoe zou het voor mij mogelijk zijn opeens te geloven dat het goed is, omdat een of andere oude antieke tekst dit stelt?  Indien ik van mening ben dat martelen God geen eer aandoet, hoe zou ik in vredesnaam kunnen geloven dat God er een hel op nahoudt, al zouden tientallen heilige teksten dit beweren?  Indien ik van mening ben dat God de wereld geschapen heeft, hoe zou ik het in mijn hoofd kunnen halen te stellen dat deze schepping in de ban van een satan ligt, al zou een derde deel van de wereldbevolking dit van mening zijn? Indien ik God wil eren, die mij gemaakt heeft, hoe zou ik het in mijn hoofd kunnen halen te denken dat ik zondig ben, hoewel anderen mij hiervan proberen te overtuigen? In het kort, hoe zou het mogelijk zijn dat de waarheid er voor mij anders uitziet dan zoals ik het met mijn rede in alle eerlijkheid kan bevatten? Is dit voor u soms wel mogelijk? Bent u wellicht ook van mening dat God perfect is, maar gelooft u toch in ‘verdoemenis’ omdat zoiets nu eenmaal door uw held in een antieke tekst onderwezen wordt? In dat geval zult u er niet van moeten opkijken wanneer u dan psychische moeilijkheden in uw leven ervaart. Perfect en verdoemenis kunnen slechts in oneerlijk of dom denken samengaan. Het is inderdaad in alle christelijke tijden mogelijk geweest een 'absolute' wet van God te hebben die zegt Gij zult niet doden, en toch maar als christen de oorlog in te gaan. Is er een beter bewijs voor de onzin van 'absolute normen'? Uw geloof staat er nog droeviger voor. Zelfs uw eigen god houdt zich niet aan zijn eigen geboden. Geen wonder dat mensen niet naar u willen luisteren en zich slechts kunnen verwonderen over uw optreden. Wij moderne mensen zoeken liever eerlijkheid in ons denken dan te gehoorzamen aan antieke teksten, want een ethiek te volgen die niet groeit uit ons eigen denken, onze eigen inzichten, maar die van boven opgelegd wordt, heeft volgens ons niets met godsdienst te maken, eerder met het verduisteren van God en het beschadigen van onze psyche.


“Hoe zouden onze jonge mensen vandaag nog kunnen geloven? We zijn er immers mee akkoord gegaan, dat ook in een groot deel van ons christelijk onderwijs de leugen van de evolutie als ‘bewezen waarheid’ wordt gedoceerd, compleet met mooie -maar volstrekt gefantaseerde- tekeningen van de zogenaamde tussenvormen tussen mens en aap. Geen enkel bewijs voor zo'n tussenvorm, of wat er ook maar enigszins op lijkt, is ooit gevonden. Maar voor onze tieners wordt het als hoog verheven waarheid voor het ontstaan van de wereld onderwezen. Het godsdienstonderwijs in veel christelijke middelbare scholen is een opsomming van informatie over religies en godsdiensten, waarin het christelijk geloof vaak als karikatuur wordt neergezet. Menig leraar is o zo bang ook maar de schijn te wekken om het christelijk geloof aan de leerling op te dringen. Die moet zelf maar kiezen, dertien of veertien jaar oud. ”


Volgens mij spreekt men overal en altijd over de ‘evolutietheorie’. Dit woord laat al afdoende zien dat men beseft dat het over een theorie gaat. Maar wanneer iemand in de theorie gelooft verschilt hij toch niet van de gelovige die in zijn religieuze theorieën gelooft -compleet met mooie maar volstrekt gefantaseerde plaatjes- en waarover u zich niet opwindt. De enige mogelijke verschillen zijn de aanwijzingen die voor de juistheid van de theorie op tafel worden gelegd, en hierover zou men toch heel openlijk op scholen moeten kunnen praten. U zult dan moeten toegeven dat geen christen ooit spreekt over zijn geloofstheorie. Nee, juist mensen zoals u spreken zich altijd uit alsof ze de waarheid in pacht hebben. Wat onmiddellijk opvalt bij mensen die niet in evolutie en wel in schepping geloven is dat ze dat geloven omdat dat hen in hun geloof goed uitkomt. U speelt hetzelfde spelletje als de meest verbeten atheïstische evolutionist. Wij gezonde mensen houden ons echter liever op afstand van beiden.

Het bewijsmateriaal om de evolutietheorie als ‘leugen’ te bestempelen is trouwens veel moeilijker op tafel te leggen dan een opgetekend verhaal dat Petrus door een engel uit de gevangenis werd bevrijd als leugen op te vatten. Wilt u de 13- 14-jarigen in alle ernst dit verhaal op school vertellen?
"-Zijn twee ketenen die verbonden waren aan twee schildwachten knapten zo maar los, net zoals dat gaat in tekenfilms. Ja daar kijken jullie even van op hè, maar voor God is dit natuurlijk een koud kunstje. Hij heeft tenslotte ook het Andromeda sterrenstelsel geschapen, gewoon door even uit te spreken dat het er moet zijn, waarschijnlijk ergens in het midden van het eerste vers van Genesis 1.
-Maar hoe is het mogelijk dat de schildwachten noch daar noch van het verblindende engelenlicht wakker werden?
(Hè, wat zijn ze weer pienter vandaag, die rekels...) -Wel, je zult toch wel begrijpen dat God ze in een heel diepe slaap had gedompeld, gebruik je verstand, jongen. Maar laat me uitspreken. Vervolgens liep Petrus rustig de deur van de gevangenis uit zonder dat 'de eerste wacht' en 'de tweede wacht' die voor diverse deuren stonden er ook maar iets van bemerkten (zij stonden dus klaarwakker in slaap of waren door God ziende blind gemaakt en horende doof, met zoiets vermaakt Hij zich wel vaker in de bijbel), en tot slot zag hij nog eens de zware ijzeren stadspoort geheel uit zichzelf opengaan. Echt waar, geloof dit nu maar, het is opgetekend in het onfeilbaar woord van God en dus is het echt gebeurd. Is het niet geweldig jongens, hoe God werkt! Hij kan het ook voor jullie doen!"

Maar indien de leraar bang is om zulk een bijgeloof in spannende verhalen en ontknopingen op te dringen, om zo jonge mensen er zoveel mogelijk maar voor te behoeden een eventuele zure ervaring in het leven met valse verwachtingen tegemoet te gaan, of wanneer hij denkt dat ze buiten school zich toch al wel genoeg in virtuele fantasiewerelden bevinden en hij bovendien God niet wil verlagen tot een Hollywoodfilm of het niveau van een naief computerspelletje, of wanneer hij om zich heen van week tot week ziet hoe sommige mensen, via rare ideeën over Gods bijstand en Gods wil, zelfs tot terroristenakties kunnen overgaan, geef ik hem een pluim voor zijn grote wijsheid. Nee, de mensen die een karikatuur maken van het christendom zijn de miljoenen christenen zelf die angstvallig talloze onderwijzingen en absurde zaken in de bijbel verzwijgen en in hun denken omzeilen, en de wereld erin willen doen laten geloven dat ze iets ethisch hoogstaands aanhangen. Maar wat uw 'goddeloze' Nederland betreft, het heeft toch maar het gif van die verhaaltjes vrijuit over mij heen kunnen strooien en mijn wereldbeeld naar gelieven op de christelijke lagere school mogen vormen. En op de christelijke middelbare school had niemand ook maar enig flauw benul van Gibbon, Hume, en Paine, laat staan dat men hun schrijven verplicht onder mijn neus drukte. En van Nietzsche wist men niets anders te vertellen dan slechts één woord: godmoordenaar; zoiets hóefde je zelfs nooit open te slaan om er kennis mee te maken, want wie gaat er nu mest eten.

Geen wonder dat het voor mij tientallen jaren duurde om volwassen te worden in mijn geloof. En aangezien u oproept tot teruggaan tot die wereld van vroeger klim ik nu in mijn pen om mijn verhaal te vertellen. Laat ik, om het ook voor christenen die niet verder dan deze inleiding zullen komen duidelijk genoeg te maken, aan de hand van uw internetsite eerst eens een beeld geven van wat u onze jeugd zou willen geven, zo ongeveer de wereld die mij als klein kind geschonken is. Stel dat ons schoolbestuur erg onder de indruk van uw evangelisatie is. We komen nu allemaal tot bekering en nemen het ware geloof aan. Om ons nu op te bouwen voor de wereld en het leven stuurt u ons dankzij de opbrengst van een collecte de geweldige anonieme prediker uit Amerika die met behulp van 'uitdaging 7' onze jeugd op zal voeden in de wijsheid Gods. Let op wat deze vriend van u -of zullen we hem maar gewoon de heilige geest noemen, of Jezus, want dat wil hij zelf graag- onze jeugd allemaal vertelt:


"Ik verzoek jullie het hoofd te buigen in gebed. Laat ieder hoofd gebogen en alle ogen in gebed gesloten zijn. Dat lied, gezongen door Norma Zimmer, is volkomen juist: 'Geloof alleen'...
Onze Vader en onze God, wij bidden U dat de Heilige Geest moge spreken terwijl ik spreek en het woord van God gebruik, dat levend en krachtig is en scherper dan enig tweesnijdend zwaard. Mogen vele mensen zich vanavond bewust zijn van Jezus, niet van de spreker....
Beste jongelui.
De profeet Elisa verkeerde eens in groot gevaar. De koning van de Arameeërs wilde hem laten gevangen nemen en stuurde een sterk leger, dat 's nachts de stad Dothan, waar Elisa was, omsingelde. In de vroege morgen zag zijn bediende dat, en deze kwam heel opgewonden en van streek en verschrikt binnen; hij riep uit: "0 mijnheer! Wat moeten wij doen?" Elisa bleef om zo te zeggen doodkalm in zijn schommelstoel zitten, en zei: Wees niet bang, want zij die bij ons zijn, zijn talrijker dan zij die bij hen zijn." Ook bad Elisa: “Heer, open toch zijn ogen, opdat hij het ziet." En de Heer opende de ogen van de knecht en hij zag en zie, de berg was vol vurige paarden en wagens rondom Elisa. De Arameeërs werden op een gebed van Elisa met blindheid geslagen, en sindsdien kwamen hun benden niet meer in het land van Israël (2 Koningen 6).
Zien jullie wel? Er is een onzienlijke wereld om ons heen en er is een onzichtbare wereld van blijdschap en geluk en vrede en veiligheid en levensvoldoening, die jullie nooit hebt gevonden omdat jullie nooit deze geestelijke ervaring hebt gehad, deze ontmoeting met Jezus Christus!...
De Heilige Schrift luidt in 1 Corinthiërs 2 : 14: "Een werelds mens wijst alles af wat van de Geest van God komt. Het is dwaasheid voor hem; hij kan geen goed oordeel hebben zonder hulp van de Geest." De wereldse mens is de natuurlijke mens, de mens zoals hij van nature is.
In 2 Corinthiërs 4 : 4 zegt de bijbel: "Zij zijn in hun ongelovige denken zo verblind door de god van deze tijd, dat zij geen oog meer hebben voor het licht van het evangelie, voor de glans van Christus, die het evenbeeld van God is."
Er ligt dus een sluier uit een andere wereld over ons verstand en over onze geestelijke ogen, en dat is de reden waarom iemand nooit langs louter verstandelijke weg tot Christus of tot God kan gaan. Het evangelie is voor het menselijk begrip niet zinvol. U kunt het nooit op logische wijze van stap tot stap verklaren, want de zonde heeft uw denkprocessen aangetast. Uw gewone gedachtenkring heeft zich aangepast aan het materialistische, geseculariseerde leven. Vandaar dat de bijbel het evangelie "dwaasheid" voor de natuurlijke mens noemt. "De boodschap van het kruis lijkt namelijk dwaasheid voor hen die hun ondergang tegemoet gaan." Het woord voor "dwaasheid" is hier in de oorspronkelijke Griekse tekst een zeer interessant woord. Het betekent onnozelheid, zwakzinnigheid. Dat ik hier voor u sta om te verkondigen dat Christus aan het kruis gestorven is en uit het graf opgestaan, en dat dit uw leven kan veranderen als u het gelovig aanneemt, is voor de gemiddelde mens onnozel, dwaas. En God heeft het opzettelijk zo ingericht.
Ik zal u zeggen waarom Hij dat met opzet gedaan heeft. U weet wel dat in het Oude Testament een generaal voorkomt met de naam Naäman. Hij was de legeroverste van de koning van Aram, of Syrië, een krijgsheld, maar melaats. Hij vond geen genezing. Na een tijd hoorde hij van de profeet Elisa, en met een stoet van paarden en wagens verscheen hij voor Elisa's huis. De profeet stuurde een bode naar hem toe met de opdracht: Ga heen en baad u zevenmaal in de jordaan. De grote generaal ging boos weg. Hij voelde zich diep beledigd en zei: Zijn de rivieren van Damascus niet beter dan alle wateren van Israël? Waarom zou ik zo iets onnozels doen? Het water van de Jordaan heeft geen genezende kracht. Nee, Elisa had hem opgedragen iets heel dwaas en heel belachelijks te doen ... om zijn geloof op de proef te stellen. Ziet u, hij moest door het geloof in dat water gaan. Hij moest iets doen dat dwaas leek dwaas voor het natuurlijk verstand, maar niet dwaas voor God. Gehoorzaamheid is van het hoogste belang. God leerde hem hier gehoorzaamheid. Zijn dienaars spraken hem aan en konden hem overreden. Hij dompelde zich zevenmaal in de Jordaan, en zijn lichaam werd weer gezond en hij was rein."


Zeer onder de indruk van deze goddelijke boodschap verklaart het bestuur na afloop van deze preek ons allen voor onnozele zwakzinnigen en heft zij ons dwaas instituut school meteen op. Dat, waar men zich slechts bezig houdt met ons dwaas natuurlijk verstand, verdient het niet nog enige aandacht te krijgen, aangezien het ons slechts naar de ondergang leidt. Het is slechts een bolwerk van de tegenstander van God, dat is nu duidelijk, en er zal een bijbel- of koranschool voor in de plaats komen. Dat kan even duren, want het moet eerst tussen die twee nog uitgevochten worden.

Maar nadat we bekomen zijn van deze bible-belt-preek, en onze ogen weer even stiekem opendoen om te zien of de prediker inmiddels op het vliegtuig terug naar Texas zit, en we weer mogen ademen, laten we weer teruggaan naar uw degelijke nederlandse preek:


“Onze tieners worden met een smak in het diepe water van het middelbaar onderwijs gesmeten en menigeen verdrinkt in het geestelijk drijfzand.”


Nu we wat beter ingewijd zijn in uw gedachtenwereld leidt het geen twijfel meer dat deze woorden eerder een verbluffend scherpe typering zijn van u, bijbelgetrouw christen. Niemand zal het namelijk ontkennen dat het besef van de realiteit die de wetenschap voor ons ontvouwt, een smak in het diepe water is. Het is allesbehalve een gemakkelijke en sussende ervaring zoals 'Geloof alleen'. Er wordt via de wetenschap een beroep op het uiterste van ons intellect gedaan, een beroep op onze hoogste menselijkheid en op onze hoogste levensmoed en uiterste menselijke kracht in het leven aan de slag te gaan. De wetenschap opent deuren en zet ons voor onvoorstelbaar grote nieuwe raadsels. Ze laat ons zien dat er geen uiteindelijke antwoorden aan te wijzen zijn, maar laat ons geheel roeien met de riemen die we in ons eigen broze menszijn vinden. Een enorme klus zo zonder hulp van engelen. Vandaar dat menigeen liever verdrinkt in een drijfzand van christelijke of islamitische bemoediging. Ach, het is te begrijpen. Ook ik heb in mijn leven zo geleefd en ik waande me een tijd in een grote gelukzaligheid. Begrijpen doe ik u wel, zoals ik drugsgebruikers kan begrijpen, maar ik kan het niet aanbevelen deze manier van leven op iedereen over te brengen met evangelisatie. Onze wereld moet voortdurend uitgedaagd en opgebouwd worden, niet in slaap gesust met kant en klare antwoorden.


“Plotseling merken de ouders, dat hun kind het geloof vaarwel heeft gezegd en die ouders weten de oorzaak niet. De tiener zelf - nauwelijks tot praten bereid - kan en wil zich niet verdiepen in de oorzaken van zijn of haar ongeloof. Waarom zou hij eigenlijk? Immers, het van huis uit meegekregen geloof werd buitenshuis langdurig en systematisch ondermijnd en onderuit gehaald, totdat de tiener geen been meer had om op te staan. “Hij had zijn vader toch kunnen vragen”, zeggen soms ouders. Maar veel vaders zijn helaas niet of nauwelijks in staat hun eigen geloof te verwoorden, laat staan het te onderbouwen en te verdedigen voor hun kinderen. En in de kerk dan? Veel catechetisch onderwijs -het betere daargelaten- houdt zich voornamelijk bezig met de geloofsleer, de dogmatiek, en gaat voorbij aan die diep verborgen actuele geloofsvragen en geloofsstrijd in het hart van de tiener.”


Is het u trouwens al opgevallen dat u uw broodwinning zou kunnen verdubbelen door dezelfde preek met verwisseling van een paar woorden ook in de westerse moskee te houden? Ouders zitten daar met dezelfde problemen. Indien u echt van mening bent dat onze wetenschappelijk-technologische maatschappij inferieur is aan de maatschappij van christelijke eeuwen of sharia-maatschappijen, geef ik u gelijk in uw trieste beeld van 'ondermijning'. Maar het vervelende voor u en alle traditioneel gelovigen is nu juist dat onze scholen beweren jongeren juist benen te geven waarop ze staan. Wat al sinds Erasmus op scholen onderuit gehaald wordt is het been van bijgeloof, de lof der zotheid, het been waar onze wereld duizenden jaren onder te lijden heeft gehad (zie voor een kennismaking Robert Ingersoll).  En het verdwijnen van bijgeloof is nu juist waar u over klaagt. Waarom doet u dat toch? Waarom zaagt u uw ketenen niet eens zelf door en opent u niet zelf eens een paar deuren?

En dan klaagt u ook nog over het zwakke en niet-onderbouwde geloof van de christelijke vader? En dan klaagt u bovendien nog dat de kerk niet in staat is te helpen? Wel, wat anders zijn deze uitspraken dan het sterkste bewijs voor het lek zijn van uw boot genaamd christelijk bijgeloof? Het zwijgen van de jongeren is dan ook grote wijsheid maar geen ruzie te maken met mensen die liever in een irrationeel kaartenhuis willen leven dan in een huis van steen, omdat men weet dat deze mensen nu eenmaal niet meer vatbaar zijn voor rede. Wat anders trouwens is de machteloosheid van de vader en mijn tientallen jaren stilzwijgen dan op elk moment ervaren door het christelijke geloof als mens in tweeën te worden uiteengerukt? Één deel leeft met ons modern verstand en een ander deel roept voortdurend op tot het verachten ervan. Ik zou zeggen bedank de ongelovige kinderen eens een keer dat ze zo’n geduld met uw opvattingen hebben. Bewonder ze dat ze in staat zijn het psychisch te overleven hun ouders in zo’n verduisterde en gespleten wereld te zien leven, en dat ze in staat zijn hun opvoeding in bijgeloof met veel moeite uiteindelijk te boven kunnen komen. Bedank ze er ook voor dat ze tolerant kerken toestaan die hun bedreigen met eeuwige verdoemenis omdat ze niet in een bepaald bizar geloof kunnen geloven. Bedank onze goddeloze maatschappij er ook eens voor dat het op de scholen niet verplicht is kennis te nemen van de boeken van Hume, Gibbon, Paine en Nietzsche. En bedank de media -die tenslotte per definitie meningsbevestigend opereren- ervoor dat ze de paus nog steeds zo serieus nemen dat ze het braaf vermelden wanneer hij weer eens een herderlijk schrijven heeft gefabriceerd. En in acht genomen dat de kerken al tenminste twee eeuwen slechts zitten te bekvechten over absurde dogma’s en vanwege slaafse onderwerping aan een antieke tekst eeuwig voorbij gaan aan diep verborgen actuele geloofsvragen en geloofsstrijd in het hart van de tiener, hoeveel eeuwen hebt u nog nodig om in te zien dat de kerk nooit actueel zal kunnen zijn zolang de mensheid weet heeft van wetenschap en slavernij in welke vorm dan ook niet meer accepteert? Het was de kerk die als laatste inzag dat een absoluut koning niet door God is aangesteld, die als laatste toegaf dat het maar beter was de slavernij af te schaffen, als laatste besefte dat de arbeider uitgebuit werd en je daar op een fundamentele wijze iets aan moet doen, als laatste inzag dat het kind met lijfstraffen verkeerd wordt opgevoed, en het zal de kerk zijn die als laatste toegeeft dat de vrouw gelijkwaardig is aan de man en de homo ook volwaardig mens is. De laatste aanhangers van de doodstraf en de laatste aanhangers van door angst ingegeven bijgeloof zijn in onze maatschappij bijbelgetrouwe christenen. Wat zegt dat over uw geweldig evangelie, de uitstorting van liefde? Hoeveel eeuwen heeft u nodig om in te zien dat het christelijk geloof slechts geïnteresseerd is in haar eigen voortbestaan en nooit in de waarheid over God of het bereiken van ons hoogste menszijn?


"Met enthousiasme en elan heeft de synode [van de nieuwe Protestantse Kerk Nederland] zich in drie zittingen geconcentreerd op missionaire arbeid. De synode koos voor zendingsprogramma’s in ons land, voor enthousiast getuigen en winnen van mensen voor het evangelie. Er is een zeer brede overeenstemming dat het tijd is om ons hierop te richten. Er is een algemeen gevoel van urgentie, gezien de staat van het christendom in onze samenleving. Wij willen in de beweging staan van het Woord om het te verwoorden en in daden om te zetten. We ervaren het als een geweldige gave dat juist dit jaar de Nieuwe Bijbelvertaling uitkwam. Een vernieuwde kerk met een woord dat God dichterbij brengt." (Verslag Theologisch Symposium te Rotterdam, december 2004)


Hoelang zullen u en de kerken nog bezig zijn met het verduisteren van ons zicht op God door God altijd maar te verbinden met absurditeiten uit uw teksten? Wanneer bekeert u zich van deze goddeloosheid? Wanneer zal de wereld eindelijk verlost worden van het heidendom van boekgodsdiensten en kan de wetenschapper zich eindelijk weer religieus noemen?


“Toch moeten we niet wegvluchten voor de argumenten, die het moderne, intellectuele ongeloof ons voor de voeten werpt. Ook de Kerk in ons land moet niet voor die vragen weglopen. Er is altijd veel discussie over de geloofsleer en vooral ook veel strijd over allerlei geloofszaken. Hete hoofden en koude harten is vaak het vervolg en de jongeren moeten van die discussies helemaal niets hebben. Maar het zou toch verheugend zijn als binnen de kerk en door kerkleiders in ons land er voor die dringende vragen, die het intellectuele ongeloof aan ons stelt en waarmee onze jongeren worden geconfronteerd, meer aandacht komt. Aandacht, met het oog daarop, dat die vragen ook concreet beantwoord worden, opdat alle intellectuele bezwaren tegen het christelijk geloof worden weggenomen (2 Cor. 10:5) en de harten van onze tieners en twintigers worden toegankelijk gemaakt voor het Evangelie van de Here Jezus Christus. Dat zou toch ook van kerken, die geloven en belijden, dat de Bijbel Gods onfeilbaar Woord is, verwacht mogen worden?”


U wilt niet wegvluchten voor argumenten: welkom op deze site Volwassen Geloof, leest u het in zijn geheel door! U heeft een hekel aan de verhitte discussies over geloofszaken die inherent zijn aan het christendom. Ik ook, ik werd er zó moe van, ik snak mijn hele leven al naar godsdienst die God eer aan doet, godsdienst die een mens gewoon rustig in verwondering en stil vertrouwen het bestaan laat ervaren, staande naast ieder ander mens. U hebt gelijk, het christelijk geloof heeft al tweeduizend jaar hete hoofden, koude harten en bittere verdeeldheid ten tonele getoverd.


"Nederland zou echter Nederland niet zijn, als we de eindstreep ongeschonden en ongebroken gehaald hadden. Het ontstaan van de Hersteld Hervormde Kerk blijft een treurige gebeurtenis, die nog steeds voelt als een pijnlijke wond. De relatie met deze kerk en de gemeenten ter plaatse zal ons nog jaren bezighouden. Ook al proberen we - geleerd door de lessen van 1834 en 1886 – de contacten nu al te leggen en tot onderlinge afspraken te komen, het blijkt dat de psychologische en materiële ‘afwerking’ van een kerkscheuring tijd nodig heeft. De breuk is zo diep, de bitterheid plaatselijk zo groot, dat we alle zeilen moeten bijzetten om het nog een beetje ‘goed te houden’." (Verslag Theologisch symposium te Rotterdam, 18 december 2004)


De geschiedenis van alle boekgodsdiensten is één onophoudelijk verhaal van onderlinge ruzies. Het begint nota bene al op de eerste bladzijden van de christelijke geschiedenis (zoals we kunnen lezen in het Nieuwe Testament), onder de leiders van de kerk! En na 2000 jaar gekibbeld te hebben over alle denkbare zaken, hebben christenen nog het lef om te beweren dat Gods Heilige Geest iets met hén te maken zou hebben!


Ziehier de waarheid over het optreden van gelovigen dat men leugenachtig verpakt als zijnde het 'werk van de Heilige Geest': “[Wij moeten concrete antwoorden geven] opdat alle intellectuele bezwaren tegen het christelijk geloof worden weggenomen (2 Cor. 10:5) en de harten van onze tieners en twintigers worden toegankelijk gemaakt voor het Evangelie van de Here Jezus Christus.” Bent u zo evangelist in hart en nieren dat u niet meer in de waarheid geïnteresseerd bent? Gaat u de discussie niet aan omdat het u om de waarheid van uw geloof te doen is, maar slechts om het gelijk aan uw kant te krijgen? Voorwaar dit is het moeras waar u en uw geloof en ook het moslimgeloof deze nieuwe eeuw in zullen stikken. Alle boekgodsdiensten hebben de allergrootste val opgezet waar een mens maar in kan vallen: van tevoren de absolute, unieke waarheid bepalen.


“Is de angst voor andere en nieuwe dingen niet te groot? Zijn we zo vastgeroest in onze bekende klanken op zondag, dat het ons alleen maar daarom gaat en laten we zo onze tieners niet in de kou staan? Ik vrees, dat onze generatie juist op dit punt het ernstig heeft laten afweten. Misschien ook wel, omdat de kerk geestelijk en van binnenuit is -en steeds verder wordt- uitgehold. Zijn de vragen soms te moeilijk en te vermoeiend? Willen we liever maar met rust worden gelaten en laat alles ons verder koud?”


U stelt de vragen maar schijnt niet in te zien dat u in de voorgaande tekst al ruimschoots het antwoord gaf: Ja, u hebt angst dat uw geloof door de mand valt. U bent vastgeroest in de bijbelteksten, u bent gehecht aan uw zondagen en kerkgangen. U vindt de vragen van het bestaan te vermoeiend. Ze moeten via een tekst zwart op wit, eens en voor altijd, beantwoord worden. En wat het leven betreft gaat u flink aan de slag om de 'verloedering' op de TV te verminderen en om het leven in plaats daarvan te versieren met bijbelstudies aangaande de immer spoedige komst van de Heer om een eind te maken aan de goddeloze maatschappij. U wilt liever gelijk hebben en de werkelijkheid van het bestaan laat u koud. Om in het voorbijgaan maar iets te noemen, u stelde net de vraag: "Hoe zouden onze jongeren ook kunnen geloven omdat ze met de evolutieleer geïndoktrineerd zijn?" Maar met het antwoord zinnig bezig zijn doet u niet. Terwijl het antwoord voor het oprapen ligt: door het christelijk geloof de rug toe te keren, en ons geloof hogerop te schroeven: we kunnen nu bijvoorbeeld door het inzicht van evolutie veel beter dan vroeger inzien dat we geheel letterlijk verwant zijn aan alle levensvormen, en dat al het leven dus een schitterend geheel is, heilig en te respecteren is, iets waarvoor de traditionele geloven met hun primitieve bloedoffers volkomen blind waren.


“Prof. dr A.E.Wilder Smith schreef een boekje met de veelzeggende titel ‘Wie denkt moet geloven’. Ons geloof is geen vlucht uit de werkelijkheid. Integendeel! In de natuurwetenschap zijn er geen feiten, die het noodzakelijk zouden maken de scheppingsgegevens uit de Bijbel als onjuist te beschouwen. Integendeel. Toch is dat wat de meeste mensen wel geloven, ook veel christenen.

Als het begin van de Bijbel al niet klopt hoe zou je dan de rest wel kunnen geloven? Is ons geloof te bewijzen? Is het Godsbestaan te bewijzen? Ik vraag dan altijd: Is het bewijs al geleverd, dat Hij niet bestaat?”


Wat de uitspraak van professor Wilder Smith betreft geef ik -en miljoenen andere niet-christenen- hem volkomen gelijk. Maar om het te vervolgen met een pleidooi voor het christendom is een vreemd staaltje van logica. Iemand die namelijk denkt kan nooit uitkomen op de absurde dogma’s van het christelijk geloof, op duivels, wonderen, bloedoffers en manna dat uit de hemel regent. Iets wat uw amerikaanse vriend hierboven zojuist ook beaamde. Indien Wilder Smith dus een geloof op het oog heeft zal dit met denken en feiten moeten worden ondersteund, niet met antieke teksten en blinde onderwerping aan één of ander gebod of verzameling verhalen die onze rede dwaas voorkomen. Inderdaad, het bewijs dat de God van de bijbel niet bestaat is al eeuwenlang geleden geleverd: vanaf de tijd dat mensen begonnen zijn met denken is deze God opgehouden te bestaan. Maakt u toch eindelijk eens kennis met de schat aan kennis die de laatste vier eeuwen is opgebouwd. Dit zeg ik als iemand voor wie het zelf een openbaring was na tientallen jaren op een christelijk dieet te hebben geleefd ermee kennis te maken.
Je geloof aan antieke teksten ophangen is uiteraard vluchten uit de werkelijkheid. Wat anders is het geloof dat God de aarde eens perfect geschapen heeft, maar dat alles wat ons niet zint in ons bestaan een gevolg van een zogenaamde zondeval is, dan een vlucht uit de werkelijkheid? Wat anders is het geloof dat iemand ooit eens is opgestaan uit de dood en zogenaamd moest sterven voor onze zonden dan een vlucht voor eigen verantwoordelijkheid? Wat anders is verachting voor de wijsheid van deze wereld dan een vlucht in fantasieën? Wat anders is bidden om goddelijk bovennatuurlijk optreden dan het blind zijn voor de werkelijkheid? Wat anders is geloof in hemel en hel dan het spannende computerspelletje voor kinderen uit de grieks-romeinse tijd? Wat anders is de uitspraak 'Zie ik kom spoedig' rekken tot 2000 jaar, dan een bizarre vlucht voor de feiten? Wat anders is bidden dat 'de Heilige Geest moge spreken terwijl ik spreek' dan ziekelijke megalomanie?


“Maar de beoefenaar van de wetenschap moet leren zijn ongeloofstheorieën te verlaten om in geloof te ontdekken, dat achter de werkelijkheid van het leven de Schepper van hemel en aarde staat, die Zijn Zoon naar deze wereld zond om ook de wetenschapper te verlossen van zijn zonden en van de macht van de leugen.”


Dat een wetenschapper via het ontwaren van de werkelijkheid een glimp opvangt van Ultieme Grootsheid, is duidelijk. De wetenschap ontdekt meer en meer dat we met onvoorstelbare complexiteit te maken hebben. Sommigen die daarmee geconfronteerd worden zijn zelfs bereid het woordje God te gebruiken om het uit te drukken (Albert Einstein bijvoorbeeld). Maar slechts een zeer onnozel iemand zou in één adem hieraan kunnen toevoegen “die Zijn Zoon naar deze wereld zond om ook de wetenschapper te verlossen van zijn zonden en van de macht van de leugen.”  Indien iemand al verlossing nodig heeft van de leugen is het wel de evangelist die denkt God zó goed te kennen. Nee, de God van de toekomst zal een God zijn die ons eerder volkomen sprakeloos maakt.


“De astronoom, Dr. David L. Block -tot dan ongelovig- kwam bij het zien en bestuderen van zo veel ongekende schoonheid tot de slotsom:  ‘Er moet een God zijn.’ Vandaag is hij een belijdend en getuigend christen in de wereld van de wetenschap. Blaise Pascal heeft gezegd:  ‘In het hart van ieder mens zit een gat en dat gat heeft de vorm van God.’ Slechts in Hem, de God van de Bijbel, vindt een mens zijn bestemming. Daarom die vraag: Waarom zou je niet geloven.”


Ziehier het hoogtepunt van voortreffelijk christelijk denken. Wanneer iemand zegt ‘Er moet een God zijn’, dan is dat dus het bewijs van de God van de bijbel en eindigt hij als belijdend christen! Ongelooflijk dat sommige moderne mensen geen weet schijnen te hebben van het denken van de afgelopen vier eeuwen. De mensen die in onze tijd in de bijbel of koran blijven geloven zijn het moderne equivalent van de antieke mens die afgodsbeeldjes vervaardigde en zich voor die neerboog of erop steunde. Wie evangeliseert de evangelist, de vrome bijbelgelovige? Wie ontfermt zich over deze afgedwaalde schaapjes van God?



Een goede zoektocht naar God toegewenst op deze site,

Albert Vollbehr, Finland, 17.10.2004